انقراض داستان تلخ آینده

40

هنگامی که واپسین عضو بچه زای یک گونه از بین برود از نظر علمی این جاندار منقرض شده است. این مسئله به تعداد جنس‌های گونه از هر دو نوع نر و ماده و نیز گستردگی و پخش جغرافیایی آن‌ها در زمین ربط دارد. در بوم‌شناسی، انقراض به نابودی یک جاندار در ناحیه‌ای معین گفته می‌شود، حتی اگر آن جاندار به زندگی در دیگر مناطق ادامه دهد. به جانورانی که در خطر نابودی گونه‌ای هستند گونه در معرض خطر گویند. نابودی ناگهانی یک گونه می‌تواند اثرهای بدی بر دیگر گونه‌های وابسته داشته باشد و نابودی آن‌ها را نیز درپی داشته باشد. به این روند زنجیرهٔ انقراض می‌گویند.

انقراض یک گونه دلایل بسیاری دارد که از مهم ترین دلایل آن نابودی تدریجی یا ناگهانی زیست بوم های جانوران می باشد. علت این اتفاق می تواند به دلیل آلوده شدن محیط زندگی جانور و یا کوچک شدن منطقه شکار آن جانور باشد.

از طرفی دیگر هنگامی که تعداد مرگ ومیر یک جانور از تعداد زایش آن بیشتر باشد آن جانور در خطر انقراض قرار دارد.

متاسفانه علت اصلی منقرض شدن جانوران انسان ها هستند، انسان ها با وارد شدن به حریم زندگی جانوران و آلوده کردن محیط زندگی آنها، همچنین قطع درختان و شکار بی رویه جانوران باعث به خطر افتادن نسل برخی جانوران و منقرض شدن برخی گونه ها شده اند.

عامل مهم بعدی در انقراض حیوانات بهره گیری از موجودات خاص یک حیطه جغرافیایی در سایر نقاط است. عامل انسانی اینجا نیز نقش اصلی را ایفا می کند. به طور مثال بهره گیری از گیاهان حاره یی در مناطق جغرافیایی دیگر برای استفاده از زیبایی آنها می تواند عامل خطرناکی برای برهم زدن توازن زیست محیطی گیاهان بومی باشد. این گونه‌های تازه‌وارد با خود بیماری‌های ناشناخته برای گونه‌های بومی به همراه داشتند که باعث بیماری و مرگ آن‌ها می‌شد. از سویی رقابت گونه‌های نوین با گونه‌های قبلی، اغلب به انقراض گونه‌های پیشین منجر می‌شد. چنین روندی به‌ویژه در استرالیا و نیوزیلند دیده شده است. یکی از بارزترین مثال های این مورد وارد کردن حشرات٬ موش ها٬ خوک ها٬ گربه ها و دیگر حیوانات خارجی به مناطق محیط زیست انسان است که در طول ۵۰۰ سال اخیر باعث نابودی صدها حیوان محلی شده است.

به‌دلیل در خطر انقراض بودن بسیاری از گونه‌های طبیعی، دانشمندان در تلاش هستند تا روش‌هایی برای جلوگیری از این اتفاق پیدا کنند. نگهداری از جانورانِ در خطر در باغ وحش‌ها و تلاش برای تولید مثل آن‌ها درون این محیط‌های حفاظت‌شده یکی از این روش‌هاست. در دستاوردی بنیادین در سال ۲۰۱۱ میلادی، دانشمندان توانستند با استخراج سلول‌های بنیادیِ جانوران در خطر انقراض، راهی نو برای کمک به جلوگیری از نابودی آن‌ها پیدا کنند.

شاید کمترین کاری که این روزها برای جلوگیری از انقراض گونه های جانوری و گیاهی از دست ما ساخته است اطلاع رسانی در باره این فاجعه دردناک به دیگران است.

با طبیعت مهربان باشیم و به جانوران احترام بگذاریم” بیائید این شعار را در زندگی مان عملی کنیم و دیگران را نیز به این کار تشویق کنیم.

انقراض داستان تلخ آینده

انقراض داستان تلخ آینده انقراض داستان تلخ آینده

انقراض داستان تلخ آینده

[layerslider id=”12″]

[layerslider_vc id=”12″]